« Post Mortem Photography

Rituals in death.

26/Apr/2012

Permalink 12:57:00 by Sinwyn, Categories: Welcome

Rituals in death.

I've always been interested in death, ever since I was a teenager. Death is immediately connected with life. No life is possible without death. Death is the end result of life.

Considering my own interest in death, I am not sure where it comes from. Maybe it is that I was still born en only live because I was resuscitated. Maybe I saw the “other site” and therefore I am not able to let it go completely.

Or maybe it is because I have been depressed for a long time because of an insufficiency of thyroxine and I often thought death would mean rest and peace for me. Whatever it is, death fascinates me and I am not the only one interested in death.

Humans have been interested in death, since the early start of civilisation, middle palaeolithic (middle stone age), which started over 300,000 years ago. This is around the time that the first Homo Sapiens and the first Homo Neanderthalensis appeared.

Over the centuries people were interested in death. Every nation and religious group had and have their own rituals around death.

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2676/Cultuur/article/detail/788453/2006/10/19/Kunst-brengt-nieuwe-rituelen-rondom-de-dood.dhtml

Kunst brengt nieuwe rituelen rondom de dood

Van onze verslaggever Merlijn Schoonenboom − 19/10/06, 07:54

In fort Vijfhuizen in Haarlem is gisteren de eerste grafsteen gelegd voor een kunstproject van Hans van Houwelingen. Van Houwelingen hoopt ongeveer 250 grafstenen bij elkaar te brengen op een wal achter het 19de-eeuwse fort, dat sinds een paar jaar dienst doet als expositieruimte....

De grafstenen worden ‘gerecycled’: Van Houwelingen vraagt via begraafplaatsen aan nabestaanden of grafstenen van geruimde graven gebruikt kunnen worden. ‘Moreel en juridisch is alles doorgesproken.’

Bij de eerste ‘steenlegging’ hadden de nabestaanden bloemen meegenomen. Volgens Van Houwelingen, die veel bekende kunstwerken in de openbare ruimte heeft gemaakt, ervaren de nabestaanden dat de steen ‘nu pas echt rust heeft gevonden’.

Het project Sluipweg (waar langs de dood heeft weten te ontsnappen) (www.kunstfort.nl) verwijst volgens de kunstenaar in eerste instantie naar het fort zelf: een plek gemaakt om te vechten en te sterven, maar waar in werkelijkheid niets is gebeurd. ‘Om de romantische mythe te bestendigen, wilde ik er de dood introduceren.’

Daarnaast gaat het Van Houwelingen om ‘na te denken over de dodencultuur in Nederland’. Herdenken en herinneren is ingewikkeld geworden, en ‘eeuwige rust erg betrekkelijk’: ‘Je kunt geen graf meer kopen, alleen nog huren voor tien, misschien twintig jaar. Daarna wordt het geruimd.’ Grafstenen, die nabestaanden ter beschikking stellen, krijgen op zijn Sluipweg wel een permanente plek, zodat er een ‘eigen cultuur’ omheen kan ontstaan.

Volgens Ellen Klaus van Stichting Kunst in de Openbare Ruimte (SKOR) is er ‘een toenemende belangstelling vanuit de kunst voor het overlijden en afscheid nemen’. Zo worden steeds vaker, ook dankzij versoepelde wetten rondom begraven, kunstenaars ingeschakeld bij begrafenissen.

Vandaag heeft SKOR een reis georganiseerd langs begraafplaatsen in Nederland waar kunstenaars werk hebben gemaakt. Niet alleen grafobjecten, met als bekendste voorbeeld de sculptuur bij het graf van Roxy-oprichter Peter Giele, maar ook nieuwe rituelen en zelfs herdenkingsruimten. Als voorbeeld noemt zij een performance van Ida van der Lee op de Amsterdamse begraafplaats de Nieuwe Ooster, dat nu in gewijzigde vorm door de begraafplaats is overgenomen.

Van Houwelingen vindt het niet vreemd dat kunstenaars vaker bij het herdenken worden ingezet: ‘Ik zoek al vijftien jaar naar nieuwe formules en rituelen voor herdenken. In het modernisme werd dat minder belangrijk gevonden. Maar Nederland schreeuwt om identiteit.’



Rituals are changing as they have changed during all past centuries. Nowadays art is more often included in saying goodbye to our loved ones.

Homo Sapiens and Homo Neanderthalensis were probably the first people who buried their deads. Graves were found with people laying with there hands near there face. Presumably this had a ritual function. Where it will end, nobody knows. What rituals are common between Homo Neanderthalensis and nowadays, I will get to in my other blogs.

Bronnen: http://books.google.nl/books?id=yg0gufmAunIC&pg=PA213&lpg=PA213&dq=rituelen+rond+de+dood+homo+sapiens&source=bl&ots=GPcFz9F43R&sig=aDWuetZeM8ecWdzJxZ8RdveW9C4&hl=nl&sa=X&ei=zAaDT-WoA4bM0QWP1-H5Bg&ved=0CDIQ6AEwAjgK#v=onepage&q=rituelen%20rond%20de%20dood%20homo%20sapiens&f=false

1 comment

Comment from: Catherine [Visitor]
CatherineFotografie & 'nostalgia':
- Barthes, Roland. Camera Lucida: Reflections on Photography, 1980.
05/Apr/2012 @ 09:56

This post has 10 feedbacks awaiting moderation...